Blog 2: Mildred en het Geweld.

Blog 2 dag in Bobbi Bear Huis

In de ochtend blijf ik bij het hotel om mijn 1e blog te schrijven. Je vindt het hier.

Om 13.00 uur haalt Marius op. We zouden naar een CSO gaan, maar dat is kennelijk niet gelukt.

Wel zijn er twee CSO in het huis, Mildred en nog een, maar ik ben even haar naam kwijt.

Zij vertellen mij eerst dat zij naar een demonstratie zijn geweest tegen Gender Based Violence. Daarna komt het gesprek al snel op het geweld, de grote bedreiging van Bobbi Bear.

Zij laten weten dat het niet veilig is op de scholen, dat ze eigenlijk hun uniformen niet aan durven trekken omdat veel mensen momenteel boos zijn op hun, vanwege het feit dat zij zijn aangeklaagd door Bobbi Bear voor het plegen van seksueel misbruik op hun kinderen, kleinkinderen, neefjes of nichtjes. Vanwege het feit dat een groot aantal van de kinderen al dan niet tijdelijk uit huis zijn geplaatst. Enige tijd terug liep de andere CSO door de straat en zag een groep mannen iets hoger op de heuvel. Ze keek naar ze en kreeg te horen dat ze dat maar beter niet kon doen. Want binnenkort zouden deze mannen onder het mom van een casus wel het Bobbi Bear huis inkomen, en dan zouden ze haar verkrachten en afmaken. Eureka vult aan dat het niet eens tegen te houden is, hoe weet zij welke mensen dat zijn? Als iemand hier met een kind komt gaat waarschijnlijk de deur open.

Ik stel de vraag aan Mildred: Je bent gewoon bang voor je leven, is dit het nog wel waard? Haar antwoord is duidelijk: “ We are the voice of the children, if we are not there for them, nobody is! Ofcourse it is worth it, we will never stop”. Lezers, dat komt binnen hoor. Want ondertussen is zij aan het huilen. Eureka vertelt mij dat haar partner, volgens mij heette hij Philip, enige tijd terug vermoord is.

Er is een taxi-oorlog gaande. De Über is arrived, en dat is concurrentie voor de gewone taxi omdat Übers sneller gaan rijden en de gewone taxi’s wachten tot het busje vol zit. Niet iedereen doet daar aan mee, Philip had een aantal taxi’s en wilde niet meedoen aan het geweld en corrupte gedrag van de andere taxi’s. Hij is neergeschoten. Mildred vertelt mij in tranen dat als je in dit deel van KZN niet meedoet met de meute, je wordt afgemaakt. Vroeger of later.

Politie is corrupt, zij komen vaak niet eens meer naar casussen. Ook politie begint een hekel te krijgen aan CSO’s, want zij gaan voor het recht van de kinderen. Maar moeten heel veel druk zetten om de casus aan de gang te krijgen. Dat wordt ze niet in dank afgenomen.

Mildred vertelt mij ook van de beroving van een vrouw van 61, die met haar kleindochter van 10 over straat liep. De overvaller was een vrouw. Het zijn niet eens meer alleen de mannen. Het is dat de kleindochter de pincode van haar oma gaf, anders waren zij beiden vermoord. De vrouw is beroofd van al haar geld. De overvaller lokte hen eerst mee met een (vals?) politie ID.

Vervolgens laat Marius mijn zijn pistool zien, ik vind het zo onwerkelijk allemaal.

Eureka laat mij een overvalfilmpje zien dat dicht bij Warner Beach plaats vond. 2 vrouwen in een BMW. Je kunt hier beter maar niet opvallen. Kost je de kop.  Mildred vraagt mij om geld te geven om een beveiliger voor de deur te zetten zodat iedereen geregistreerd binnen komt. Eureka praat dat uit haar hoofd. “They will kill him Mildred, it is no use”. 

Mildred heeft net een casus doorgekregen over twee Afrikaanse kinderen die ergens op een als drugsgebruikersplek bekend staande bossage vlak bij het strand zijn. De kinderen zouden alleen zijn. Zij wil ze redden, maar wordt daarin tegengehouden door de Eureka, dat gesprek zie je in het filmpje hieronder. Het is té gevaarlijk, de politie gaat er zelf niet eens heen. Mildred snapt niet dat de politie hun werk overgeeft aan Bobbi Bear. “So they want to kill lus?” hoor ik haar zeggen.

Ik stel Mildred nog twee vragen en neem dat op video op. De opnamen vindt je hieronder.

Wat is er veranderd in jouw werk Mildred, sinds Covid19?
Wat is er veranderd op scholen? Sinds Covid19?

Tussendoor vertelt zij mij dat de situatie erger is dan ooit in de geschiedenis van Bobbi Bear. Ze vraagt zich af wat voor verschil Bobbi Bear heeft gemaakt. Alles waar ze voor streden, lijkt weer verloren te zijn gegaan. De coach in mij ontwaakt en ik vraag haar of ik hier op mag reageren. Ze laat mij.

Ik vertel haar dan dat ik begrijp dat zij dat in al haar wanhoop zo ziet. Maar dat ze volgens mij dan iets heel belangrijks over het hoofd ziet. Ik vertel haar dat ik denk dat elk kind dat uit een gewelddadige situatie komt, zelf ook geweld zal brengen in het leven van anderen als zij niet ten minste een kans in hun leven hebben gehad om de liefde, respect en bescherming te voelen. Dán wordt het zaadje van hoop en liefde geplant. Weet jij wel hoeveel zaadjes van hoop en liefde jij hebt gepland Mildred?

Haar ogen worden vochtig. Ik zeg haar dat niet al die zaadjes tot wasdom zullen komen, maar ze hebben wel allemaal de kans gekregen om te kiezen voor het pad van liefde of dat van haat en geweld. Dus voor elk kind dat zij liefdevol heeft verzorgd heeft zij wel degelijk het verschil gemaakt. In 24 jaar misschien wel voor 10.000 kinderen….Ze is ontroerd en bedankt mij, wat ik natuurlijk onzin vindt want ik bedank haar. “Are you a psychologist?” vraagt ze. Nee, zeg ik , ik ben net als zij een coach.

Ik stop nu met dit blog. De filmpjes geven je genoeg aanvullende indruk. De stroom gaat er over 20 minuten af hier en ik wordt zo opgehaald door E om naar een local Area te gaan waar een CSO woont.

Vanmiddag komt Tamara aan, een dag eerder dan ik dacht! Zo blij mee….

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close