Advertenties

Illovo Tree Session

De eerste dag van ons bezoek aan de “Rough Auntes” is er meteen al een op nooit te vergeten.  We verzamelden op 09.00 bij het kantoor van Operation Bobbi Bear om in te laden voor de Illovo Tree Session.

Wij verzamelen met vier auto’s die vervolgens worden vol geladen met eten en gedoneerde kleding en speelgoed. Ook zijn er kisten met sandwiches die allemaal de vorige avond al zijn klaargemaakt. En natuurlijk veel water.  Daarmee rijden wij rond half 10 riching een grasveld met daarin twee prachtige oude bomen, die voor enige schaduw zorgen in het landschap vol groene Zulu- heuvels. De plek is aan een weg, en hierdoor goed te vinden voor iedereen. Ons wordt verteld dat deze kinderen soms uren achtereen lopen, elke zaterdag, om naar deze Illovo Tree Session te kunnen komen.

Zij komen voor een vrolijke tijd, voor voedsel en vaak ook kleding en speelgoed dat wordt uitgedeeld. Maar dat is niet het enige. Iedere keer weer bedenken de Aunties iets voor een programma. Wij horen dat er vaak priesters komen, of voormalig Bobbi Bear kinderen die het goed gaat, en die motiverende gesprekken voeren met de kinderen.  Soms is er een voorlichting, een thema….bijvoorbeeld over hygiëne, of over voorbehoedsmiddelen. Vandaag zullen wij daar niet aan toe komen. Er is deze week een uitzonderlijke goede “oogst”.

Er is ongewoon veel kleding gedoneerd door een bedrijf, en ook redelijk veel speelgoed. En dat moeten wij eerst even uitzoeken.

IMG_6630
Het uitzoeken van de kleding

Een stapeltje voor de babyś, een voor de kinderen en ook de vrouwen zijn deze keer goed toebedeeld. Het is niet vaak dat die aan de beurt komen.

Al meer dan 20 jaar werkt Operation Bobbi Bear met de Illovo Tree Session. Elke zaterdagochtend komen vooral kinderen, maar ook een aantal vrouwen vanuit hun dorpen naar deze bijzondere boom vlak bij Amanzimtoti toe gelopen. Uren moeten sommige van hen lopen, en ze komen vanuit alle windrichtingen.

De Illovo Tree Sessions zijn ooit begonnen om ervoor te zorgen dat de vrouwen en kinderen uit de dorpen een plek hadden waar zij heen konden voor advies of medische hulp in geval van HIV/Aids. Maar inmiddels zijn deze wekelijkse bijeenkomsten voor zoveel doeleinden zo belangrijk. De kinderen komen langs omdat zij weten dat zij zich op deze hier zich veilig kunnen voelen, zij altijd liefde, knuffels en een warm woord krijgen. Zij spelen met hun leeftijdsgenoten en kunnen even onbekommerd kind zijn. Iets wat echt niet vanzelfsprekend is als je opgroeit in een township of nederzetting in KwaZulu Natal. Door de frequentie van deze sessions consequent vol te houden op dezelfde plek en op dezelfde tijd, weet de bevolking waar zij op kunnen rekenen en blijven zij trouw komen. En dat is zo belangrijk, want onder andere op deze manier heeft Bobbi Bear het vertrouwen gewonnen. Zij zijn niet de zoveelste instantie of particulier die weer eens even komt helpen. Zij zijn er. Iedere zaterdag bij de boom waar dit het allemaal is begonnen.

Dat de armoe schrijnend is dat hebben wij nu echt van dichtbij kunnen zien. Hoe zie je dat? Natuurlijk aan de kleding die stuk en vies is. Maar ook aan het gedrag. Een van de belangrijke dingen die de medewekers van Operation Bobbi Bear de kinderen wil leren is dat de kinderen het recht hebben om te kiezen. Dat zijn zij niet gewend. Er is nooit een keus. Ze vinden dat echt heel moeilijk. En de theorie achter deze les is ook dat het mogen kiezen bijdraagt aan hen gevoel voor eigenwaarde. Zij zijn het waard om keuzes te mogen maken. Een eigen mening te mogen hebben over wat mooi is. Te bedenken wat zij leuk vinden om mee te spelen.

IMG_6628
Kiezen….ook dat wordt hier geleerd. 

Dat het hen moeite kost, dat blijkt wel ujit het dralen. Dan krijgen zij een beetje hulp en wordt er afgeteld.

Stephan en ik hebben op ijsjes getrakteerd. 160 ijsjes. Heb jij ooit zoveel ijsjes gekocht? En dan heel snel terug naar de boom, want anders smelt alles! Lang leve airco in de auto.

Het was ongelooflijk hoe gedisciplineerd het er aan toe ging onder die boon. Sindi (dochter van oprichter Jackie Downs Branfield) en Studla (Child Safety Officer) zorgden ervoor dat de kinderen in keurige rijtjes van vier kwamen te zitten. En dan werd rijtje voor rijtje aangemoedigd om iets uit de enorme stapel te kiezen.

Het geheel verliep opvallend ordentelijk. Niets geen gegraai. De kinderen werden in rijtjes van vier neergezet en wachten zo keurig op hun beurt. Met zijn vieren kregen zij dan de tijd om 4 kledingstukken elk uit te kiezen. En dat was uniek, want normaal is er niet zoveel beschikbaar. Daarna mochten zij nog een stuk speelgoed uitzoeken, en tot slot konden zij een bordje heerlijke rijst met kip leeg eten. Dat eten is gedoneerd door de Indische Gemeenschap, en wordt wekelijks in grote tonnen gebracht.

IMG_6609

De vrouwen haalden al laatste kleding op. Meestal komen zij niet eens aan de beurt, het was echt een uitzonderlijke hoeveelheid deze keer.

Er was contact met de kinderen, er werd gevoetbald, gelachen en gezongen.

En heel veel geknuffeld met de Aunties. En dat is belangrijk. Ons is uitgelegd dat doordat deze vertrouwensband is opgebouwd, kinderen ook weten waar zij terecht kunnen als zij in de problemen komen, worden verkracht, mishandeld of verwaarloosd en alleen gelaten.

De ervaring en het vertrouwen van de kinderen en vrouwen heb ik echt gevoeld. En daarvoor geef ik een groot compliment voor deze Rough Aunties.

 

 

 

Advertenties
%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close